7.2.06

Το όνειρο της chili*

Νομίζατε ότι το παράσιτο chili κατάπιε τη γλώσσα του και εξαφανίστηκε από το μπλογκαναριό; Χα. Λάθος - για το chili μιλάμε, όχι για το fidi. Και επειδή αυτό το μπλογκ νοστάλγησε τα Wendy's, δέχεται με χαρά το κέρασμα μιας μερίδας chili με τυρί.

Tύφλα να ’χει ο Ντέιβιντ Λιντς

Βρίσκομαι στο Gagarin για να παρακολουθήσω το λάιβ των Fun Lovin Criminals παρέα με την Έφη Ανέστη (φίλη μου και beauty editor του Cosmopolitan, η οποία, πώς λέμε λάιβ, ξένη μουσική και ξενύχτι; Ε, καμία σχέση!) Κι ενώ απορώ πώς ήρθε μαζί μου, μου εξηγεί ότι πρέπει να φύγει, γιατί είναι πολύ αργά και έχει και δίδυμα αγόρια 10 μηνών να φροντίσει (όντως), και με παρατάει σύξυλη. Το 'ξερα γμτ μου ότι θα φύγει. Και τώρα τι θα κάνω, σκέφτομαι, μόνη μου εδώ πέρα;

Αρχίζω να αισθάνομαι εκτεθειμένη και μετανιώνω την ώρα και τη στιγμή που αποχωρίστηκα τις παντοφλίτσες μου για να κουβαληθώ εδώ. Ωστόσο, αποφασίζω να βάλω ένα τουβλάκι στην τζένγκα αυτοπεποίθησή μου και να το παίξω άνετη, γι’αυτό κάνω μια βόλτα και πέφτω μούρη με μούρη με… το
Μάρκο Φράγκο (όσοι παρακολουθείτε αυτό το μπλογκ θα ξέρετε ήδη ποιος είναι) και κάποιους συντάκτες του. Ένας από αυτούς, παλιός και κρυφός μου πόθος (και να με κρεμάσεις ανάποδα, όνομα δε λέω, ουστ από δω, γκερμανικό γκουρούνι), φοράει κόκκινο τισέρτ που πολύ του πάει και μιλάει με το Μάρκο. Χαρά εγώ, «ποτέ δεν είναι αργά», τον πλησιάζω και τότε εκείνος –που δε με έχει δει- αγκαλιάζει την κοπέλα του. Αμάν πια! Γιατί ποτέ δε με θέλουν εκείνοι που θέλω; Άει στο καλό, τι θέλω και βγαίνω από το σπίτι;

Κι ενώ η απογοήτευση ξεχειλίζει κι από τ' αυτιά μου, κατευθύνομαι μπροστά στη σκηνή, όπου έχουν τοποθετηθεί καθίσματα κινηματογράφου και εκεί τυχαία συναντώ τη φίλη μου Λεσπριτία, ανταλλάσσουμε κάτι μάμπο τζάμπο, δε θυμάμαι (-Γιατρέ, έχω αμνησία -Τι έχεις; -Τι έχω;) και το λάιβ ξεκινά με support ένα σχήμα που αποτελείται από: το Γιάννη Δημητριάδη (δεξιοτέχνης πληκτράς, μέλος των πάλαι ποτέ Oh! My Garden, των Happy Dog Project και σεσιονίστας του Ομάρ Φαρούκ Τεκμπιλέκ) και τον τραγουδιστή των Sharp Ties. Ξαφνικά, μέσα από τις κουρτίνες (βελούδινες, παρακαλώ) ξεπροβάλλει ο Θανάσης Βέγγος και αρχίζει να ραπάρει! Μωρέ μπράβο, σκέφτομαι, πότε πρόλαβε ο άνθρωπος να συνέλθει από το εγκεφαλικό, εύγε, εύγε - και φτιάχνει και πολύ καλές ρίμες. Κοίτα να δεις, αν δεν το 'βλεπα, δε θα το πίστευα!

Μετά βγαίνουν οι Fun Lovin’ Criminals και εγώ ως διά μαγείας μεταφέρομαι στο κρεβάτι μου. Έχει άραγε ζεστό νερό να κάνω ένα ντουσάκι; σκέφτομαι. Σηκώνομαι και φοράω τις παντοφλίτσες μου. Επιτέλους, είμαι σπίτι.

*Αφιερωμένο στο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.

Not a brain wave by l'esprit de l'escalier:
A dream wave by chili.

11 comments:

Dokman said...

Nice to meet you...

ΣΟΦΙΑ ΑΡΒΑΝΙΤΗ said...

Ποιος είναι ο David Lynts? Aυτός ο μουσικός που παιζει με την Πασπαλά? Ωραιο σαξόφωνο. Θα ήθελά να πούμε μαζί το Private Dancer. Τότε που μεσουρανούσε και η Tina Turner κι εγώ. Θυμάμαι που έκανα εξώφυλλα σε μουσικά περιοδικά κάπου στις αρχές της Βουλιαγμένης. Στον 1ο. Και περνούσανε και κάτι άσχετοι μαλλιάδες για τον 3ο. Τι παράξενη πολυκατοικία. Και ένα ξευγάρι όλο μάλωνε και αυτός δεν φορούσε κόκκινη μπλούζα και μετά αυτή βγήκε με άλλον για σινεμά. Ακου τώρα τι θυμήθηκα...

Chili said...

Dokman: Pleased to meet u2, hope you guess my name.
Σοφία μου, σαν τα χιόνια! Κάτσε να βάλω το τσεμπέρι στα μαλλιά, να απλώσουμε μαζί τα ρούχα στην ταράτσα. Για πες, για πες, ποιος τσακωνόταν με ποιον, ποια βγήκε σινεμά με ποιον, θυμάσαι και τους μαλλιάδες - τι είσαι συ παιδί μου, ξέρεις πολλά εσύ. Btw, πώς πάει ο γάμος σου με τον οδοντίατρο (αν δεν απατώμαι); Πότε θα κα, πότε θα κάααανει ξαστεριά κι εσύ χιτ; Μας λείπεις.

eryx-t said...

Μήπως έχετε συγκοινωνούντα υποσυνείδητα, εσείς οι δυο;

Billy_Lunn said...

caution! caution! το ποστ της chili είναι παγίδα για να αποκαλυφθούν οι bloggers συντάκτες του μάρκου φράγκου!

l'esprit de l'escalier said...

Τέσσερα πράγματα:
1. Σοφία Αρβανίτη, you rock. Σε γουστάρουμε πολύ, κι ας προβληματιζόμαστε για το ποια είσαι (προσωπικά δεν προβληματίζομαι, γιατί πιστεύω ότι είσαι η Σοφία Αρβανίτη).
2. Μάρκο Φράγκο, σταμάτα να στοιχειώνεις τα όνειρά μας. ΒΑΡΕΘΗΚΑΜΕ ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΟΥΜΕ.
3. Αν εγώ και το chili έχουμε συγκοινωνούντα υποσυνείδητα, την έβαψα, γιατί μια φορά είδα ότι μπήκα στην ντουλάπα της και της έκλεψα τα παπούτσια Donna Karan για να τα μεταποιήσω σε All Star, και μετά ήρθε ο the niva και με ρώτησε "Πολύ ωραία τα Donna Karan, τα έκλεψες ή τα έφτιαξες μόνη σου;". (OΚ, αυτό το τελευταίο δεν το είδα.)
4. Πάντως, chili, τη βρίσκω άκρως ενδιαφέρουσα τη σύλληψη του τρίο. Φαντάζομαι το Γιάννη Δημητριάδη να παίζει "τουκάκου" με καπέλο τζόκεϊ φορεμένο ανάποδα, το Βέγγο να φτύνει τις λέξεις "γυναίκα, μπικίνι, τραγικό" κουνώντας το κεφάλι σε δύο άξονες ταυτόχρονα (αριστερά-δεξιά, όπως συνηθίζει, αλλά και μπρος πίσω, όπως οι ράπερ) και τον τραγουδιστή των Sharp Ties να κλαψουρίζει από πίσω "μανούλα!" σε στιλ Τζέιμι Φοξ στο "Gold Digger"!

WhiteCarInGermany said...

Την επόμενη φορά παρακαλώ να καθίσετε στην ουρά.
Η ζήτηση για επισκέψεις σε όνειρα με ξεπερνάει.
Μισό λεπτό.
Ένας ένας!

vague tourist said...

Chili, πρέπει να σε κάνουνε ναό!!!

(Μην παρεξηγηθεί με τα χτισίματα που εισέπρατταν οι ηρωίδες του Έντγκαρ Άλαν Πόου...)

Chili said...

Λεσπριτία: Είσαι πάντα ένα βήμα μπροστά.
WCIG: Μόνο στα όνειρα, μόνο στα όνειραααα, μόνο στα όνειρα μπορώ να σε αγγίζωωωωωωω...να, να, να.. χρώμα στο δικό μου γρίζοοο.
(Ούτε στο ΙΚΑ δεν έχει τέτοια ουρά)
VT: Κύριε ελέησοοοον!

mindstripper said...

Καλοί μου άνθρωποι!
Λεσπριτία και Chili τουγκέδερ. Αυτό είναι τέχνη λέγω. Όπως η βότκα με το λεμόνι (και δεν θέλω tryck questions του στυλ ποιά είναι το λεμόνι - εμένα προσωπικά μ' αρέσει η τεκίλα). ;-)

You made my (Fri)day. Καλό ΣουΚου με υγεία και γαρύφαλλο στ' αυτί.

THE NIVA said...

γυναίκα-μπικίνι-τραγικό.
εδώ και μιάμιση μέρα το έχω βάλει σαν υπογραφή στο messenger.
έχω να μπω σε μπλογκς κάτι μήνες.
η τσίλι βλέπει όνειρα και η λεσπριτία κάνει συνειρμούς.
verrrrrrrrrry bizarre indeed