3.2.05

Τζάμπα κούρσα

H μέρα μου σήμερα ξεκίνησε με ένα τρακάρισμα.

Έψαχνα ταξί αρκετή ώρα μέσα στο κρύο, και όταν σταμάτησε ένα δίπλα μου χώθηκα αμέσως στο πίσω κάθισμα. Ούτε χιλιόμετρο πιο κάτω, σε ένα απότομο φρενάρισμα του οδηγού, το αποπίσω αμάξι έσκασε με φόρα πάνω μας. Πάνω στο τράνταγμα δεν μπόρεσα να συγκρατήσω μια κραυγούλα, πιστεύοντας προς στιγμήν ότι καβαλήσαμε ένα γιγάντιο σαμαράκι. Αυτομάτως ο ταξιτζής πετάχτηκε έξω και άρχισε να καθυβρίζει τον αποπίσω οδηγό. Το μυαλό μου πέταξε σε ένα ανάλογο περιστατικό του παρελθόντος.

Εκείνη τη φορά, το ταξί στο οποίο βρισκόμουν ήταν αυτό που είχε σκάσει με φόρα στον μπροστινό. Ο οδηγός είχε και τότε πεταχτεί έξω αστραπιαία και είχε αρχίσει το βρισίδι στον μπροστινό. Το ταξίμετρο είχε γράψει αρκετά, αλλά δεν ήξερα αν έπρεπε να τον πληρώσω, δεδομένου μάλιστα ότι είχα χτυπήσει και ελαφρώς στο γόνατο (καθόμουν μπροστά). Οπότε παρέμεινα στη θέση μου και τον περίμενα. Αυτός όμως είχε στήσει καβγά τρικούβερτο με τον μπροστινό και φαινόταν να έχει ξεχάσει ότι είχε πελάτη. Έκανα κάτι νεύματα, αλλά δε μου έδινε σημασία - είχε απορροφηθεί απολύτως από την αντιπαράθεση. Περίμενα κι άλλο - δεν ήταν σωστό να την κάνω σαν τον κλέφτη. Αφού πια κατάλαβα ότι ο καβγάς δε θα τέλειωνε ποτέ, βγήκα έξω, μπήκα ανάμεσά τους και είπα (κραύγασα μάλλον, για να ακουστώ) κάτι του στιλ: «Τι σας οφείλω, γιατί πρέπει να φύγω», πιστεύοντας ότι ο ταξιτζής θα μου έλεγε κάτι του στιλ: «Τίποτα, κοπελιά, να με συγχωρείς». Εκείνος όμως με κοίταξε με ένα βλέμμα «τι με πρήζεις κι εσύ, δε βλέπεις ότι έμπλεξα με μαλάκα;», μπήκε μέσα στο ταξί ξεφυσώντας, συμβουλεύτηκε το ταξίμετρο και μου είπε το ποσό. Τον πλήρωσα κι έφυγα.

Σήμερα, μόλις άκουσα τον ταξιτζή να ρίχνει τα πρώτα καντήλια, ήξερα ακριβώς τι έπρεπε να κάνω. Βγήκα έξω, πέταξα στους καβγαδίζοντες ένα «εγώ φεύγω, κοιτάξτε να τα βρείτε, παιδιά, δεν έγινε και τίποτα» και πέρασα απέναντι σηκώνοντας το χέρι μου στο πρώτο κίτρινο όχημα που πλησίαζε.

10 comments:

Dokman said...

Ελπίζω το "πρώτο κίτρινο όχημα που πλησίαζε" να μην ήταν ας πούμε μια κίτρινη μπουλντόζα. Φαντάζεσαι να είχε την ίδια τύχη με το πρηγούμενο κίτρινο όχημα που σταμάτησες??....

Anonymous said...

Εβίτα,

μου θύμισες ένα περιστατικό προ ετών όπου εγώ ήμουν αυτή που χτυπάει από πίσω τον ταξιτζή.

Στην περίπτωσή μας συνέβησαν τα εξής τρία πολύ διαφορετικά πράγματα: α. εγώ έχω πάθει σοκ και δυσκολεύομαι να επικοινωνήσω με την πραγματικότητα (πρωτάρα οδηγός, άστα) β. ο ταξιτζής είναι πάρα πολύ ήρεμος (απιστεύτου), γ. η επιβάτης του ταξιτζή τσιρίζει ότι τρόμαξε, την πόνεσε το κεφάλι της κλπ. Μακάρι να είχε αντιδράσει σαν εσένα γιατί λίγο έλειψε να την καθαρίσω όταν κατέβηκε από το ταξί.

Ιφιμέδεια

yk said...

ξέρεις πόσες σχέσεις έχουν ξεκινήσει από μικροτρακαρίσματα; ειδικά άυτά τα από πίσω, γιατί με τις μετωπικές σου έρχεται λίγο... γκντουπ!

nico trance said...

καλά, ωραίο να μαθαίνω νέα σου από το προσωπικό σου σάιτ. χαίρομαι ειλικρινά που δεν έπαθες τίποτα. προσπαθώ και γω να πάρω το σάιτ μου στα σοβαρά. έχω νεα πόστινγκς. ερώτημα: πόσο προσωπικό και πόσο δημόσιο είναι ένα μπλογκ; πόσο αυτολογοκρινόμαστε τελικά;

Chili said...

Επειδή έχω εντρυφήσει στο θέμα "κίτρινη φυλή" (και δεν εννοώ τους κινέζους βεβαίως -βεβαίως) ή αλλιώς "κίτρινα τέρατα", σύμφωνα με τον Χατζιδάκι, θα ήθελα να ενημερώσω το αγαπητό κοινό για τα εξής:
* Ποτέ δε σου δίνουν ακριβώς τα ρέστα σου.
* Δεν κόβουν ποτέ απόδειξη, ακόμα και αν έχουν ταμειακή μηχανή.
* Καπνίζουν σα φουγάρα με κλειστά παράθυρα.
* Δημοφιλέστεροι ραδιοφωνικοί σταθμοί: EΡΑ ΣΠΟΡ, Σφαίρα FM.
* Πιο συχνές ατάκες: "Εσύ πού δουλεύεις, κοπελιά;" και "πιο ψιλά δεν έχεις, κοπελιά;"
* Αγαπημένοι τραγουδιστές: Καζαντζίδης, Πέγκυ Ζζήνα (με ζ παχύ, Έλλη Κοκκίνου.

Chili said...
This comment has been removed by a blog administrator.
andrea zax said...

Επίσης: * αγαπημένη ατάκα πεσίματος: συγγνώμη κοπελιά, να πάρω κάτι απο το ντουλαπάκι (όταν κάθεσαι μπροστά και φοράς μίνι)
* αδυσώπητος εχθρός: Rexona
Άστα, τράκαρα κι εγώ με ταξί πρόσφατα. καθόμουν πίσω κι ένα κομματάκι απο το τζάμι με έκοψε στο λαιμό. Το έχουν οι μέρες φαίνεται...
Γιατί χαλάμε όλα μας τα λεφτά σε αυτούς τους μ...κες ακι δεν παίρνουμε αυτοκίνητο; Ακόμα ένα αναπάντητο ερώτημα στην πορεία της ανθρωπότητας!

l'esprit de l'escalier said...

Αυτό το "κοπελιά" δεν το αποφεύγεις με τίποτα. Στα αγόρια τι λένε; "Παλικάρι" μήπως;

yk said...

λένε "φίλε".
συχνά δε, λένε "φίλε την αγαπάω ακόμα, έχω πιει και είμαι λίωμα"
και μετά τρακάρουν...

Oneiros said...

Το βασικό είναι που είσαι καλά. Καθόλου ακίνδυνες δεν είναι αυτού του είδους οι τράκες, ακόμα και σε σχετικές ταχύτητες λιγότερες από 50Kph μπορούν να αποβούν μοιραίες και πολύ αμφιβάλλω αν υπάρχουν πολλά ταξί με καθίσματα bucket. Εδώ καλά καλά, δεν μας επιτρέπουν να φοράμε ζώνη οι ταξιτζήδες.