31.10.06

Ντέιβιντ Κόπερφιλντ: don't try this at home

Έκανα μια αναπάντεχη ανακάλυψη: Αν είσαι ανασφαλής και συγχρωτίζεσαι με ανθρώπους που δικαίως έχουν αυτοπεποίθηση, πιστεύεις πιο πολύ στον εαυτό σου! Μου φαίνεται εκπληκτικό, διότι μέχρι τώρα νόμιζα ότι ο ανασφαλής κάπως γιατρεύεται όταν βρίσκεται σε περιβάλλον όπου η ανασφάλεια πάει σύννεφο, μιας και βλέπει τα ολέθρια αποτελέσματα αυτής και παραδειγματίζεται και νιώθει κάπως πιο αμάσητος. Σχεδόν έχω πιστέψει πλέον ότι αυτό το το τελευταίο είναι ένα ιλούζιον, σαν κι αυτά που κάνει ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ: η προσωπική ανασφάλεια σε περιβάλλον ανασφαλών δε φαίνεται μεν, αλλά είναι εκεί, όπως το Άγαλμα της Ελευθερίας στo σόου του μάγου. ΕΝΩ, μαζί με ανθρώπους που δεν έχουν τέτοιο θέμα (ωστόσο είναι ευγενείς και γενναιόδωροι, κι όχι τίποτα κακόψυχοι εξυπνάκηδες), ο ανασφαλής εμπνέεται, συμπαρασύρεται και βγάζει ασύνειδα το καλύτερο του εαυτού του, κι έτσι ΑΥΤΟΕΚΠΑΙΔΕΥΕΤΑΙ ΑΚΟΥΣΙΩΣ να το κάνει αυτό και παραέξω.

Νιώθω ότι ανακάλυψα κάτι πολύ σημαντικό. Με ευχαριστώ πολύ και με συγχαίρω γι' αυτό.

4 comments:

Chili said...

Kλαπ, κλαπ, κλαπ... κλαπ.
Πι ες: Συμφωνώ απόλυτα, και θεωρώ ότι όταν συγχρωτίζεσαι με εκείνους που γενικά είναι καλύτεροι από σένα, βελτιώνεσαι κι εσύ. Τώρα το αν γίνεται ακουσίως, είναι ένα άλλο θέμα για συζήτηση.

Μαρκησία του Ο. said...

Εγώ ήθελα απλά να σου δώσω ένα φιλί.
ΧΧ

noheathen said...

από την τελευταία φράση σου συμπεραίνω πως δεν είσαι πια ανασφαλής

επίσης, κάπου την εχω ξανακάνει αυτή την κουβέντα... μοχοχο

dimitris said...

τι γινεται αν ενας/μια ΜΗ ανασφαλής κανει παρεα με εξίσου ΜΗ ανασφαλης ?