22.7.05

Εσύ πόσες λέξεις γράφεις ανά ρυτίδα;

Άλλοι άνθρωποι γράφουν χωρίς να ζορίζονται και το κείμενο τρέχει σαν νεράκι από τα δάχτυλά τους, άλλοι, πάλι, παιδεύονται τρεις μέρες για να φέρουν στον κόσμο 300 λέξεις.

Άλλες γυναίκες γεννάνε μέσα σε δέκα λεπτά και μετά σου λένε πως ούτε που το κατάλαβαν, άλλες, πάλι, κοιλοπονάνε ώρες ολόκληρες και κάνουν ευρυαγγείες απ' το σπρώξιμο.

Οι άνθρωποι που γράφουν με άνεση δε σημαίνει ότι είναι πιο ταλαντούχοι, όπως ακριβώς οι γυναίκες που γεννάνε εύκολα δε σημαίνει ότι είναι καλύτερες μανάδες.

Είναι έτσι ή έχω δίκιο;

10 comments:

dystropoppygus said...

Παλιά πίστευα κι εγώ πως έτσι είναι - τώρα νομίζω πως έχεις δίκιο...

;-p

chill-the-blood... said...

νομίζω ότι τα παραδείγματα είναι ανόμοια. Όσον αφορά τις μανάδες, σαφώς έχεις δίκιο. Όσον αφορά αυτούς που γράφουν, εξαρτάται βέβαια από το τί γράφουν, από την ποιότητα -και όχι την ποσότητα- του κειμένου.
αν και τώρα συνειρμικά μου έρχεται στο μυαλό ή φράση "κατάλαβα, και συ μικρή την έχεις".

Μαρκησία του Ο. said...

Μήπως αν παιδεύεσαι τρεις μέρες σημαίνει ότι το κείμενο απλά δεν είναι έτοιμο να βγει στο χαρτί, αλλιώς δεν θα ήθελε πίεση ;

l'esprit de l'escalier said...

Chill-the-blood-to-warm-the-soul, αυτό ακριβώς που λες υπονοώ: ότι εξαρτάται από άλλους παράγοντες, κι όχι από το πόσο εύκολα κατεβαίνουν οι προτάσεις. Πού ακριβώς είναι η αντίρρησή σου; Στο μέγεθος;

Μαρκησία του Ο, έχω την εντύπωση ότι μερικές φορές, πράγματι, τζάμπα παιδεύεται κανείς, από την άλλη όμως συχνά υπάρχει η ιδέα αλλά, χωρίς πίεση και χρονοβόρα επεξεργασία, παραμένει απλώς ιδέα.

Γενικά πάντως, τώρα που το ξανασκέφτομαι, μάλλον πρέπει να παραδεχτώ ότι έχει δίκιο ο dystropoppygus...

koyan said...

Μήπως αν παιδεύεσαι τρεις μέρες σημαίνει ότι το κείμενο απλά δεν είναι έτοιμο να βγει στο χαρτί, αλλιώς δεν θα ήθελε πίεση ;
Τότε εμένα κανένα κείμενο ποτέ δεν είναι έτοιμο..

chill-the-blood... said...

προφανώς και στο μέγεθος έγκειται όχι η αντίρρησή μου, όσο ο προβληματισμός μου. μήπως τελικά το μέγεθος μετράει; το μεγαλύτερο άγχος των φοιτητών όταν πρέπει να παραδώσουν εργασία είναι πώς θα γεμίσουν τις σελίδες. κακά τα ψέματα, χρειάζεσαι γνώσεις για να τις γεμίσεις. άλλωστε στην ανάθεση της εργασίας εκτός από το θέμα ορίζεται και η έκταση. σίγουρα ορισμένοι έχουν πιο πυκνό λόγο από άλλους, αλλά δεν είναι δυνατόν να γεμίζεις τις σελίδες με μπαρούφες. θα σε καταλάβει ο κόσμος και θα σου ρίξει γιαούρτι.
εν πάσει περιπτώσει, το αληθινό ερώτημα για μένα είναι όχι αν το μέγεθος μετράει, αλλά πόσο μετράει. διαισθητικά πιστεύω ότι αν το μέγεθος είναι μεγάλο κι όλα τ' άλλα είναι χάλια, δεν μπορεί να κάνει τη διαφορά (αν και γι' αυτό θέλω να δω συγκεκριμένες στατιστικές έρευνες από γνώμες γυναικών). Αν όλα τ' άλλα είναι μέσος όρος, πιθανότατα το συνολικό αποτέλεσμα θα έχει θετικό πρόσημο. Αν δε, έχεις και το μέγεθος και όλα τ' άλλα σε πολύ καλή βαθμολογία, τότε σαφώς μιλάμε για ιδανικές καταστάσεις...

Anonymous said...

Chill-the-blood γνώμες αντρών δεν σου κάνουν;

Hector Drone said...

Και έτσι είναι και δίκιο έχεις […]. Όπως πάντα δηλαδή [γέλασε κανείς εκεί πίσω;]

Απλώς μόνον οι μεν ζηλεύουν τους δε. Ποτέ δεν συμβαίνει το αντίθετο.

What can I say… Life’s hard and then you die…

isobel said...

μπορείς να δοκιμάσεις για εξάσκηση την τεχνική της... αυτόματης γραφής, που ξέρεις καμιά φορά μπορεί να αποδειχθείς ταλαντούχα κ να βγάλεις κ λεφτά από αυτό όπως τότσοι+τότσοι!

l'esprit de l'escalier said...

Αγαπητή Ισοκούδουνη, πολύ καλή ιδέα! Ήδη πάντως κάνω διάφορους πειραματισμούς με κενό στη θέση του κειμένου, όπως μπορείς να δεις σε ποστ ισαπάνω... Βολικότατο.